● اجتناب از دعوا به طور کل

گاهی افراد به جای صحبت کردن در مورد مشکلات در یک جو آرام و توام با احترام مدت ها در مورد مشکل و دلیل ناراحتی خود به طرف مقابل چیزی نمی گویند و بعد آن را یک باره به صورت عصبانیتی غیرقابل کنترل بروز می دهند. این روش استرس شدیدی برای هر دو طرف ایجاد می کند. بهتر این است که به راحتی و با آرامش خاطر قبل از اینکه مشکل بزرگ و پیچیده شود در مورد مشکلاتتان باهم صحبت کنید.

● حق به جانب بودن

اگر فکر کنید که در هر کاری روش شما درست است. بدون شک رابطه تان خراب خواهد شد. انتظار داشته باشید که طرفتان هم مثل شما به قضایا نگاه کند. قبول کنید انسان ها با یکدیگر متفاوتند. همیشه به دنبال مصالحه باشید و فراموش نکنید هیچ وقت تنها یک روش «درست» یا «غلط» وجود ندارد و شاید هر دو نظر درست باشند.

● حالت دفاعی گرفتن

بعضی ها به جای این که به گله و شکایت های طرف مقابل منطقی و صبورانه گوش کنند، سعی می کنند هرگونه اشتباه و خطای خود را انکار کنند. اما این روش باعث می شود طرف مقابل ناراحتی و شکایت خود را بیان نکند چراکه می داند بیان آنها فایده ای ندارد و نتیجه جز جمع شدن ناراحتی ها و بروز یک انفجار احساسی نیست.

● روانکاوی

اشتباه بسیاری افراد روانکاوی افکار و احساسات طرف مقابلشان است طوری رفتار می کنند که انگار می دانند طرفشان به چه چیز فکر می کند یا چه احساسی دارد. این کار سوءتفاهم بین دو طرف ایجاد می کند و اگر فرد اشتباه کند طرف مقابل عصبانی تر می شود.

● گوش ندادن

اشتباه بزرگ بعضی افراد این است که به جای گوش دادن به حرف های طرف مقابل صحبت های او را قطع می کنند، یا اگر سکوت کنند به آن چه خودشان می خواهند در جواب بگویند فکر می کنند. این کار باعث می شود نتوانید به خوبی از مشکل طرف مقابلتان مطلع شوید. گوش دادن و سکوت کردن هنگام صحبت های طرف مقابل بسیار مهم است. هنگامی که فرد عصبانی می بیند شما به صحبت های او با دقت و احترام گوش می کنید احساس بهتری پیدا کرده و سریع تر آرامش خود را به دست می آورد.

● تقصیر را گردن دیگری انداختن

بعضی افراد هیچ وقت ضعف ها و اشتباهات خود را قبول نمی کنند و در برابر آن مقاومت می کنند و گمان می کنند با قبول ضعف هایشان از اعتبارشان کم می شود. به جای این رفتارها سعی کنید با مشکل خود منطقی برخورد کرده و حتی از طرف مقابلتان بخواهید شما را در حل مسئله کمک کند.

 

● سعی در برنده شدن در دعوا

هدف از بحث بین دو نفر باید درک متقابل و رسیدن به توافق نظر یا راه حل باشد. اشتباهات طرف مقابلتان را به رخ او نکشید. احساسات او را دست کم نگیرید و روی نظر و عقیده خودتان پافشاری نکنید. این بدترین روش ممکن است.

● تعمیم افراطی

هیچ وقت از جملات «تو همیشه...» یا «تو هیچ وقت...» استفاده نکنید. مثلا تو همیشه سرت شلوغه یا «تو هیچ وقت به من توجه نمی کنی» شروع نکنید. کمی فکر کنید آیا این جمله ها واقعیت دارند؟ همچنین هیچ وقت مشکلات قیمی را میان مشاجرات فعلی بیان کنید که مشاجره را بدتر می کنید.

● حمله های شخصیتی

گاهی اوقات برخی افراد هر عمل منفی از طرف مقابل را جدی گرفته و آن را مشکل شخصیتی او تلقی می کنند. مثلا در مورد شوهری نامرتب، زن، نامنظم بودن مرد را یک اشکال شخصیتی در او قلمداد کرده و برچسب تنبلی و بی اهمیتی به خانه و خانواده به او می چسباند. به خاطر داشته باشید که در هر شرایطی برای طرف مقابلتان احترام قایل باشید حتی اگر بعضی از رفتارهای او را دوست ندارید.

● بلند کردن صدا

مراقب لحن و تن صدایتان باشید. تلاش کنید یاد بگیرید تحت هر شرایطی با اطرافیانتان به نرمی و آهسته صحبت کنید. کمی با خودتان فکر کنید. واقعا فریادزدن چه مشکلی را حل می کند؟ بدون شک فریاد زدن فقط شرایط را بدتر می کند. اگر به آرامی صحبت کنید واکنش مشابهی دریافت خواهید کرد. عصبانیت قبل از هر چیزی به خودتان صدمه می زند.

سعی کنید این کارها را انجام دهید:

۱) از این جمله استفاده کنید: «می فهمم». این جمله در کشمکش های شدید و برای آرام کردن شرایط یا آشتی با طرف مقابل بسیار کارساز است.

۲) وقتی اوضاع وخیم است چند روز صبر کنید تا کمی آرام شوید. با گذشت زمان بهتر می توانید به مسایل نگاه کنید و بدون شک راه حل بهتری برای مشکل پیدا خواهید کرد.

۳) تصمیم بگیرید که در مواقع عصبانیت، رسمی و مودب حرف بزنید. به این ترتیب پس از حل مساله از رفتار خودتان پشیمان نخواهید شد.

و در نهایت :

حتی در میان بحث و کشمکش، محبت بهترین راه حل مشکلات است. اگر بین شما و همسرتان بحثی درگرفت بد نیست به او یادآور شوید که دوستش دارید. بدون شک با این کلام اوضاع بسیار بهتر می شود.

مرجع خبر: مجله موفقیت

 

نوشته شده توسط محمد حسن صاحبی حق  | لینک ثابت |